De luxe van oude spullen

Door BdK9001 op zondag 28 februari 2010 16:26 - Reacties (13)
Categorie: -, Views: 4.697

Bijna 2 maanden nadat ik besloot om deze blog aan te maken dan toch eindelijk de eerste post. Dit vooral doordat ik iedere keer ontevreden was over het onderwerp wat ik wilde gaan posten. Maar ik heb nu eindelijk een onderwerp waar ik tevreden over ben!

Allereerst maar het idee dat ik een vandaal ben en dat nieuwe spullen aan mij niet besteed zijn de wereld uithelpen. Het gaat hier vandaag niet over dat ik onzuinig met mn spullen omga. In ieder geval niet alle spullen...

Nee het gaat vandaag over een ontzettend ouderwets en verouderd apparaat: de platenspeler. Ik heb het geluk dat ik sinds een week zo'n heerlijk apparaat in mijn studentenkamertje heb staan. Niet dat ik de speler nieuw heb, integendeel. Ik heb de speler al een jaartje of 8, vanaf het moment dat mn pa besloot dat het hoog tijd werd voor een kleinere stereoset in de studeerkamer. De speler is toen naar mijn kamer verhuist, samen met de versterker (die nu in ons studentenhuis de nodige hitjes de woonkamer inblaast).

De reden dat ik de speler pas zo kort hier heb is eigenlijk vooral dat ik m 'vergeten' was. Maar toen ik, na een 22" CRT naar de woonkamer te verhuizen, ineens een zee van ruimte op mn bureau had, wist ik dat ik een stijlvolle opvulling nodig had.

Nu had ik tot voor kort technisch gezien geen platen, maar mijn ouders hebben mij er op mijn verjaardag gelukkig van voorzien. Inclusief de platen die voor mij bijna synoniem zijn met platen draaien: Blue Album van de Beatles en Volume 4 van Black Sabbath. Het Blue Album vooral omdat we die vroeger toen ik nog een heel klein Bartje was (jaartje of 3-4) heel vaak draaiden. En Volume 4 omdat dat de plaat is die ik zelf non-stop draaide omdat het de meest metal-achtige plaat was die mn pa had liggen.

Maar goed ik dwaal af, aan mijn gezever over vroeger hebben jullie vrij weinig :P

Waar ik naartoe wilde werken was dat ik het eigenlijk heel gek vind dat ik op het moment dat ik een plaat opzet direct word vervuld met een gevoel van luxe. Ongetwijfeld komt dit deels ook wel doordat de platenspeler uit de meeste woonkamers verdwenen is en waarschijnlijk ook wel omdat het een beetje het gevoel geeft terug te gaan in de tijd.

Maar wat maakt een ontzettend verouderd, stof- en slijtgevoelig medium als een LP nou zoveel luxer dan een CD of een MP3? Ik denk dat het antwoord deels in de vorm zit. MP3's zijn niet eens tastbaar en MP3-spelers krijg je tegenwoordig al bij een pak hagelslag. Een CD lijkt weinig meer dan een doorzichtig schijfje plastic met een print aan een kant. Maar een LP is een grote glanzende zwarte schijf. En je hoeft maar naar monitors, behuizingen en mobieltjes te kijken om te zien dat mensen dol zijn op glanzende zwarte spullen.

Overigens passen mijn apparatuur en muziek erg goed bij elkaar, speakers uit 1980, een platenspeler uit 1978, een versterker uit 1976 en een plaat uit 1972

En het zou natuurlijk helemaal mooi zijn als alle Tweakers die nog een platenspeler hebben, deze afstoffen en weer in gebruik nemen